jueves, 2 de junio de 2011

New York



1664-ean ingelesek konkistatu zuten eta New York izena jarri zioten. New York Estatu Batuetako hiriburua izan zen 1790-rarte. Jada 1898-rako New York modernoa sortu zen Manhattanekin lotuta. 1948-ean New York Londresek baino biztanle gehiago zituen.
2001-eko irailaren 11an Amerikan Airlinesek eta 175 hegaldia Unitet Dorre bikien aurka talka egin zuten.

New York Estatu Batuetako hiririk jendetsuena da, 2005ean 8.213.839 biztanle izanik. Hau da estatuaren eta gune metropolitarraren %40 da. Azken hamarkadan, hiriaren biztanleria handitzen ari denez, 2030. urterako 9,2 eta 9,5 milioi biztanle artean izango dituela uste dute.

Hiriko demografiaren ezaugarri nagusi biak biztanle dentzitate eta anistazun kulturala dira. 100.000 biztanle baino gehiago dituzten estatubatuar hirien artean handiena du, 10.194 bizt/km hain zuzen ere.

Big Apple da New Yorkeko ezizena. Ezizen hori Jazz-eko musikalariek jarri zieoten.

New Yorken negu hotzak pasatzen dira eta udak epelak dira 30 gradu


Nerea Gamez

Txirula




TXIRULA




Ia nago itorik

zeren ez dut aizerik

ez dut, ez dut batere.

Egingo ote naiz ito?

Hodi bat naizelarik,

ezin hartu arnasik,

ezin, ezin batere!

Itoko naiz, eta kito!


Naira Cammarota

jueves, 10 de marzo de 2011

Inauteriak

http://www.slide.com/r/ofgWZVh44j-eh6YCTCLxEHGYgFq_c-Vl?previous_view=mscd_embedded_url&view=original

jueves, 10 de febrero de 2011

Zebra eta bere laguna


Zebra eta bere laguna


Bazen behinzebra bat Kuko deitzen zena.

Egun batean Kuko erreka batera joan zen, han txori bat zegoen.

Txoriagaixorik zegoen galduta zegoelako.

Bere amak paseo bat ematean errekara eta ura edatera joan zenean, desagertu zen, txoria bakarrik geratu zen eta ez zekien nola itzuli bere herrira.

Orduan Kukok esan zion:

- Nik lagundiko dizut.

Eta txoriak erantzun zion:

- Eskerrik asko!

Eta Kukok pizta bat aurkitu zuen, luma bat bere amaren lumen kolorekoa eta arrozoi guztiz amarena zela pentstu zuen.

Txoria oso pozik ipini zen eta luma gorde zuen.

Geroago orduak eta orduak pasatu zirenean bere aztarna bat aurkitu zuten.

Ai eskerrak! zuhaitz batean txoriaren ama zegoen.

Han zegoen negarrez ez zekielako bere semetxoa non zegoen, horregaitik ikusi zituenean poz-pozik jarri zen berehala, basoa txorien kantuz bete zen

Ordutik aurrera txoritxoa ez zen inoiz gehiago galdu.


Ainhize Azurmendi